360 :: panoramiczna podróż sferyczna w 969 odcinkach

Specjalnością knajpy są rozmaite pierogi - jak sprawdziliśmy, całkiem zacne. Na panoramie można podziwiać pierogową michę (24 sztuki różnego rodzaju: ruskie, z kiełbasą, z kaszanką i kapustą, z kaszą gryczaną, z soczewicą i boczkiem, itd.) oraz pierogi z pokrzywą, ogórecznikiem i parmezanem (według przepisu Jamiego Olivera). Polecenia godny jest również wyśmienity kwas chlebowy własnego wyrobu!

"W połowie lat 90. ubiegłego już stulecia dwóch zakonników zwiedzało olkuski kościół św. Andrzeja Apostoła. Szczególną ich uwagę zwracał słynny poliptyk z 1485, dzieło krakowskiego malarza Jana Wielkiego (dzielił starszeństwo w cechu z samym Witem Stwoszem). Braciszkowie próbowali obejrzeć wszystkie kwaterki ołtarza, gdy nagle puściły zawiasy i jedna z części zwaliła się na posadzkę, a w ślad za nią pozostałe, włącznie z drewnianą rzeźbą Madonny z Dzieciątkiem z 1480 r. Rzeźba rozpadła się na kawałki, podobny los spotkał obrazy przedstawiające sceny Maryjne i z życia Chrystusa. Cud, mówiono "palec Boży", że nic nie stało się, może poza szokiem, zakonnikom. Paradoksalnie, ale ta katastrofa "przysłużyła" się dziełu. Obrazy nie były bowiem od dziesięcioleci konserwowane, a rzeźba tak nadgryziona przez robactwo, że prędzej czy później rozpadła by się w pył. W takiej jednak sytuacji musiano znaleźć środki na ich rekonstrukcję. Nastąpił kolejny cud, bo pieniądze znalazły się w budżecie Ministerstwa Kultury i Sztuki. Szczątki poliptyku trafiły do krakowskich Pracowni Konserwacji Zabytków. Tam ołtarz odzyskał swe dawne, wspaniałe kolory. Badający dzieło profesorowie Gadomski, Chrzanowski, Nycz z zachwytem rozpisywali się o wyjątkowości tego ołtarza. Znawcy słusznie uważają, że tym czym dla rzeźby XV-wiecznej jest ołtarz Wita Stwosza, tym dla polskiego malarstwa tego okresu jest ołtarz Jana Wielkiego i Stanisława Starego (ten drugi dokończył dzieła, gdyż Wielki pobity przez innego malarza, musiał porzucię pracę). Gdyby olkuski poliptyk znajdował się w którymś z kościołów krakowskich czy warszawskich, albo w Muzeum Narodowym, pewnie przychodziłyby go oglądać tysiące. A tak stoi sobie skromnie w bocznej nawie olkuskiej fary ciesząc oko wiernych i nielicznych turystów. I postoi tak, miejmy nadzieję, kolejne 500 lat." (Olgerd Dziechciarz, autor Przewodnika po ziemi olkuskiej, na stronie Wirtualnego Olkusza).

"Klasztor XX. dominikanów, częściowo w miarę potrzeby budowany, noszący na sobie piętno starożytności, należy do większych gmachów Krakowa. Krużganków jego dolnych, obok kościoła w kwadrat zbudowanych, nikt pominąć niepowinien. Są one obszerne, oknami gotyckiemi oświetlone, w których gdzie niegdzie jeszcze podziwiać można resztki dawnych szklanych korowych obrazów. Ściany tych krużganków wyłożone są obrazami ukazującemi dzieje świętych zakonu dominikańskiego [...]. Pod temi obrazami ozdobione są ściany przeszło 60 nagrobkami, z których jedne godne są szacunku jako pamiątki po zasłużonych mężach krajowi, drugie jako dzieła sztuki." (Józef Mączyński: Pamiątka z Krakowa, część II, Kraków 1845).

Z oficjalnej strony RKB: "Zespół RZESZÓW KLEZMER BAND powstał w listopadzie 2004 roku w związku odbywającą sie wystawą poświęconą twórczości Brunona Schulza, w miejscowej galerii sztuki. Nikt nie przypuszczał, że będzie to początek wspaniałej przygody z muzyką klezmerską. Skład zespołu tworzą absolwenci i uczniowie rzeszowskich szkół muzycznych: Jacek Anyszek - klarnet; Mateusz Chmiel - klarnet; Marcin Mucha - akordeon; Wojciech Jajuga - kontrabas; Kamil Siciak - instrumenty perkusyjne; Sabina Nycek - śpiew (gościnnie). Zespół wykonał ponad 100 koncertów na terenie całej Polski. [...] Największym osiągnięciem zespołu jest udział w multikulturowym festiwalu "SZIGET" w Budapeszcie. Utwory wykonywane przez muzykow to tradycyjne melodie klezmerskie, aranżowane w taki sposób, aby zawrzeć w nich elementy tradycji i nowoczesności. [...] Młodzi i energiczni muzycy, sprawiają, że muzyka w ich wykonaniu przemawia do szerokiego grona publiczności".